Yalçındağ, Avrupa Birliği’nin kurucu ruhunun farklılıkları tehdit olarak değil, ortak akıl ve çıkar üretmenin kaynağı olarak görme cesaretine dayandığını belirtti. AB’nin kuruluşundaki temel fikrin kıtada ekonomik entegrasyon yoluyla kalıcı barışı tesis etmek ve küresel bir aktör haline gelmek olduğunu ifade etti.

Türkiye’nin Avrupa İçindeki Konumu

Yalçındağ, AB aday ülkesi, NATO müttefiki ve bir Avrupa ülkesi olan Türkiye’nin ifade edilen jeopolitik kategoriye yerleştirilmesinin gerçeklikten uzak olduğunu söyledi. Türkiye’nin Avrupa’nın ekonomik, güvenlik ve toplumsal dokusunun ayrılmaz bir parçası olduğunu vurguladı.

NATO müttefikliği, Gümrük Birliği entegrasyonu, enerji, göç ve güvenlik alanlarındaki derin karşılıklı bağımlılığın Türkiye’yi Avrupa için bir “tehdit” değil, stratejik bir Avrupalı ortak ve üye konumuna taşıdığını belirtti. Kullanılan dil ve yapılan kategorik sınıflandırmaların jeopolitik gerçeklikten ziyade taktiksel hesaplara dayandığını ve bunun uzun vadede Avrupa’nın stratejik kapasitesini zayıflattığını ifade etti.

AB-Türkiye İlişkilerinde İş Birliği ve Reformlar

DEİK olarak Türkiye’nin AB üyeliği konusunda başlattıkları özel sektör girişimi kapsamında, AB Komisyonu Başkanı Ursula von der Leyen’in de belirttiği gibi, AB’nin enerji, tedarik zincirleri ve güvenlik konularında daha bağımsız ve güçlü bir aktör olması gerektiğini söylediklerini aktardı. Bunun da Türkiye ile birlikte mümkün olabileceğini ifade etti.

Avrupa’da karar alma mekanizmaları üzerine yürüyen tartışmalarda oybirliği ilkesinin yarattığı tıkanıklıkların, daha çevik ve hızlı hareket eden bir Birlik arayışını öne çıkardığını belirtti. Nitelikli çoğunluk oylamasına geçiş ve farklılaştırılmış entegrasyon modellerinin bu arayışın doğal uzantısı olduğunu söyledi. Ancak bu reformların hayata geçmesi için yine oybirliği gerektiğini ve bunun bazı üye devletlerin çekincelerini belirleyici kıldığını vurguladı.

Jeopolitik Değerlendirmeler ve Avrupa’nın Stratejik İhtiyaçları

Türkiye konusunun Avrupa içi siyasetten bağımsız, 21. yüzyılda Avrupa’nın küresel menfaatleri açısından olumlu değerlendirilmesinin faydalı olacağını belirtti. AB ve Türkiye arasındaki ilişkilerin Batı demokrasilerinin geleceği, ekonomik bütünleşme, yapay zeka çağının hızlı dönüşümleri, güvenlik iş birliği ve küresel rekabet bağlamında ele alınmasının akılcı bir yaklaşım olduğunu söyledi.

Avrupa Parlamentosu Türkiye Raportörü Nacho Sánchez Amor, Avrupa Komisyonu Başkanı Ursula von der Leyen’in açıklamalarını “jeopolitik açıdan hatalı bir analiz” olarak nitelendirdi. Bu yaklaşımın, son dönemde güvenlik ve savunma alanlarında Türkiye ile daha güçlü iş birliği yönünde verilen mesajlarla açık bir tutarsızlık içerdiğini vurguladı.

Avrupa Komisyonu’nun genişlemeden sorumlu üyesi Marta Kos da Avrupa Parlamentosu’nda yaptığı konuşmada, değişen jeopolitik dengeler ışığında Avrupa’nın Türkiye’ye ihtiyaç duyduğunu açıkça ifade etti. Türkiye’nin yalnızca aday ülke değil, aynı zamanda stratejik bir ortak olduğunu vurguladı.

Türkiye’nin Bölgesel ve Küresel Rolü

Türkiye’nin AB’nin en büyük ticaret ortaklarından biri olduğu, Avrupa ile Asya arasındaki ticaret yollarındaki kilit rolü ile Karadeniz güvenliği ve Ukrayna bağlamındaki kritik konumu bu değerlendirmelerin temel unsurları arasında yer aldı.

Son Münih Güvenlik Konferansı’nda Türkiye’nin NATO’nun güney kanadındaki rolü, bölgesel krizlerin yönetimindeki kapasitesi ve Avrupa güvenlik mimarisi açısından taşıdığı kritik önem açıkça vurgulandı. Konferans, “Türkiye’siz olmaz” fikrinin ilk kez bu kadar net dile getirildiği yer oldu.

Temmuz ayında Ankara’da gerçekleşecek NATO zirvesinin, tarihteki en kritik zirvelerden biri olduğu belirtildi.

İklim Krizi ve İş Birliği Alanları

Türkiye, Kasım ayında düzenlenecek COP 31 iklim konferansına ev sahipliği yapacak. DEİK, Türkiye ile AB’nin uyum hedefleri, iklim politikaları ve iklim krizine yönelik ortak çözümler geliştirmek gibi birçok iş birliği alanı olduğunu düşünüyor.

Yalçındağ, Türkiye’yi küresel sistemde farklı kategorilerle tanımlamak yerine, Avrupa’nın geleceğini birlikte şekillendirecek stratejik bir paydaş olarak konumlandırmanın daha gerçekçi ve yapıcı bir yaklaşım olacağını belirtti.

Avrupa Komisyonu’nun, AB üyeliğine aday, NATO üyesi bir Avrupa ülkesini ve stratejik partnerini “tehdit” olarak tanımlamaktan kaçınarak, yeni dünya düzeninde daha güçlü ve bağımsız bir Birlik olma hedefine ulaşacağını ifade etti.